🛑امیرالمؤمنین علی (ع):

هر چه امید دارید، به خدای سبحان داشته باشید

و به کسی جز او امید مبندید؛ زیرا هیچ‌کس، به غیر خداوند متعال امید نبست،

مگر آن‌که نومید بازگشت

(نهج‌البلاغه، حکمت ۲۷)

امام حسین علیه السلام؛

🍃«لایَنبَغی لِنفسٍ مُؤمِنَةٍ

تَری مَن یَعصِی اللهَ فَلا تُنکِرَ»

 شایسته شأن مؤمن نیست

که ببیند کسی خدا را معصیت می کند، ولی به او اعتراض نکند.

📚 کنزالعمّال/ ج۳، ص۸۵

🟢 قرآن می‌فرماید در هنگام به دست آوردن و از دست دادن باید این‌گونه باشی.

🔹 جمله‌اى دارد مولاى متقيان على عليه‌السلام در نهج البلاغه در تعريف زهد كه ديگر بهتر از اين نمى‌شود گفت. تعريف زهد را از على(ع) بايد گرفت. مى‌فرمايد: «اَلزُّهْدُ كُلُّهُ بَيْنَ كَلِمَتَيْنِ مِنَ الْقُرْآنِ‌» زهد در دو جملۀ قرآن بيان شده است (زهد، اين خشكه‌ مقدس بازى‌ها نيست، زهد به روح انسان مربوط است). 

🔸 آنجا كه در سورۀ حديد مى‌فرمايد: «لِكَيْلاٰ تَأْسَوْا عَلىٰ مٰا فٰاتَكُمْ وَ لاٰ تَفْرَحُوا بِمٰا آتٰاكُمْ‌» اينكه برسيد به اين مرحله كه اگر دنيايى كه داريد از شما گرفته شد غم‌زده نشويد، غم دنيا شما را نگيرد، و اگر چيزى نداريد، دنيا يك‌مرتبه به شما رو بياورد، شادى زده نشويد؛ و به عبارت ديگر اگر تمام دنيا در دست شماست، چنانچه آن را از شما بگيرند تو همان آدم باشى كه هيچ چيز نداشته باشى، و همۀ دنيا را هم به تو بدهند تو همان آدم باشى. 

📗 استاد مطهری، سیری در سیره نبوی، ص۷۱

🟢 آیا نیایش و پرستش ابتکار پیامبران است؟ 

🔹 يكى از پايدارترين و قديمى‌ترين تجليات روح آدمى و يكى از اصيل‏‌ترين ابعاد وجود آدمى، حس نيايش و پرستش است. مطالعه آثار زندگى بشر نشان مى‏ دهد هر زمان و هر جا كه بشر وجود داشته است، نيايش و پرستش هم وجود داشته است. 

🔸 پيامبران پرستش را نياوردند و ابتكار نكردند، بلكه نوع پرستش را - يعنى نوع آداب و اعمالى كه بايد پرستش به آن شكل صورت گيرد - به بشر آموختند و ديگر اين‏ كه از پرستشِ غير ذات يگانه (شرک) جلوگيرى به عمل آوردند.

📗 استاد مطهری، انسان در قرآن، ص۱۷

✍ امام علی علیه السلام: مبادا هيچ كارى تو را از كار براى آخرت باز دارد؛ زيرا كه فرصت، كم است.

📚 غرر الحكم، ح ۱۰۲۸۶